KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2024/4453 E., 2024/6121 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Kasım 2024
- Mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2024/867 E., 2024/988 K.
- Hüküm/karar
- Tavzih Talebi Kabul - Temyiz Talebi Ret
- İlk derece mahkemesi
- İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2024/306 E. (Derdest
Karar Metni
349 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesince dava konusu taşınmazlar üzerindeki "davalıdır" şerhinin kaldırılmasına karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 03.04.2024 tarihli kararı ile davalıdır şerhinin kaldırılmasına ilişkin karara karşı istinaf yolunun açık olmadığı gerekçesiyle istinaf dilekçesinin usulden reddine karar verilmiş, davacı vekilinin tavzih talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 19.04.2024 tarihli tavzih kararı ile.
03.04.2024 tarihli karar ilamının hüküm kısmında "istinaf dilekçesinin miktar yönünden usulden reddine" şeklindeki ibarenin sehven yazıldığı belirtilip davalıdır şerhinin kaldırılmasına ilişkin verilen karara karşı istinaf yolunun açık olmadığı gerekçesiyle tavzih talebinin kabulü ile 03.04.2024 tarihli karar ilamının hüküm kısmının 1 numaralı bendindeki "miktar yönünden" ibaresinin çıkarılarak davacı vekilinin "istinaf dilekçesinin usulden reddine karar verilmesine" şeklinde düzeltilmesine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin 19.04.2024 tarihli tavzih kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 24.06.2024 tarihli ek kararı ile geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin 24.06.2024 tarihli ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu′nun temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde, geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı düzenlenmiştir.
O halde, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükmüne uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2024/4453, K. 2024/6121, 11 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama