Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2024/4592 K.2025/4286

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; muris babaları ...'ın 426 ada 10 parsel sayılı taşınmazdaki 7 numaralı bağımsız bölümünü 07.05.2018 tarihinde oğlu olan davalı ...'e satış göstermek suretiyle devrettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, murisin taşınmazını satma ihtiyacı olmadığı gibi davalının da alım gücü bulunmadığını ileri sürerek tapu kaydının iptal ve tescili, olmadığı takdirde tenkis isteğinde bulunmuşlardır.

II. CEVAP

Davalı.

1999 ilâ 2007-2008 yılları arasında Kosova'da yaşadığını, çalışmasından elde ettiği gelirleri babasına yolladığını, 2007 yılının sonu 2008 yılının başlarında ülkeye döndüğünde babasına ait olan dükkanda restoran açtığını ve 5 sene işlettiğini, buradan elde ettiği gelirlerin de babası ile ortak olduğunu, babasının kalp rahatsızlığı sonrasında sağlığı ve işleri ile ilgilendiğini, temlikte mal kaçırma kastı bulunmadığını, taşınmazın babası ile birlikte çalışıp kazancının ortak olması nedeniyle verildiğini, semenin emek, mesai, hizmet ve kazanç olarak ödendiğini,

daha önce kendisi için başka bir ev alındığını ancak muris villa yaptırırken paraya ihtiyacı olduğunu ve bu evi satarak parasını terekeye verdiğini, murisin kızlarına da kazandırmalar yaptığını, muristen kalan başka taşınmazlar da bulunduğunu, temlikin tasarruf sınırlarında kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; murisin mirasçılarından mal kaçırma iradesi ile taşınmaz devri yaptığından bahsedilemeyeceği gerekçesiyle tapu iptali-tescil ve tenkis talepleri yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; murisin mirasçılarından mal kaçırma iradesinin bulunmadığı sonucuna varıldığından davanın reddine karar verilmiş olmasında usul ve yasaya, maddi vakıalara aykırı bir yön görülmediği gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca, davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, delillerin toplanmadığını, murisin denkleştirme iradesi ile kızlarına arsa verirken oğluna da iş yeri açıp arsa verdiğini, denkleştirme hesabı yapılmadığını, tenkis talebiyle ilgili bir inceleme yapılmadığını, tanık anlatımlarının objektiflikten uzak olduğunu, dava konusu taşınmaza haciz koyduran alacaklı tanığın ve diğer davalı tanıklarının beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğini, Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/522 Esas sayılı dosyasının incelemediğini, bekletici mesele, birleştirme yapılmadığını,

davalının yasa dışı dinleme olarak sunduğu ses kayıt çözümünde anne ..................'ın muris ...'ın bu devir için çok pişman olduğu beyanının dikkate alınmadığını, yine ses kaydında murisin denkleştirme değil mahkemeleri uzatma iradesi ile taşınmazı devrettiğine dair ifadesi olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1940 doğumlu muris ...'ın 21.11.2019 tarihinde ölümü ile geride mirasçıları olarak davacı kızları ve davalı oğlu ile dava dışı eşi ...'nın kaldığı, muris ...n 426 ada 10 parsel sayılı taşınmazdaki çekişme konusu 7 numaralı bağımsız bölümünü 07.05.2018 tarihinde satış suretiyle davalı oğlu ..........e devrettiği anlaşılmaktadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,