Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2024/4753 K.2025/656

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 03.09.2024 tarihli ek kararı ile, kesin nitelikte verilen kararın HMK'nın 362-(1)-a maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamayan kararlardan olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından adli yardım istekli temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, adli yardım isteği ile temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, HMK’nın 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut olayda, davacı adına tescili talep edilen dava konusu 104 ada 73 parsel sayılı taşınmazdaki 3/5 payın dava tarihi itibariyle keşfen saptanan değerinin 212.511,57 TL, davacı adına kayıtlı olup davalı adına tescili talep edilen 108 ada 13 parsel sayılı taşınmazdaki 4/15 payın dava tarihi itibariyle keşfen saptanan değerinin ise 91.110,84 TL olarak tespit edildiği, belirlenen bu değerlerin 2024 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL 'nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.