Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2024/48 K.2025/102

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa tazminat, bu da mümkün olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, pay oranında açılan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı davada davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, dava değerinin davayı açan mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur. Öte yandan, davalılar dava konusu taşınmaza müşterek halinde malik olduklarından HMK'nın “Davaların Yığılması” başlığını taşıyan 110-(1) maddesi kapsamında davalılar arasında subjektif dava birleşmesi söz konusudur.

Somut olayda; davalıların 101 ada 53 parsel sayılı taşınmazdaki davaya konu paylarının dava tarihindeki değerlerinin ayrı ayrı 1.757.860,74 TL olduğunun keşfen saptandığı, bu değer üzerinden davacıların paylarına (3/32) ayrı ayrı 164.799,45 TL isabet ettiği, anılan değerlerin Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 238.730 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.