Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2024/64 K.2025/101

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleştirilen davada davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Asıl ve birleştirilen dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, pay oranında açılan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı davada davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, dava değerinin davayı açan mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur. Öte yandan, asıl ve birleştirilen davada davalılar dava konusu taşınmazlara müşterek halinde malik olduklarından HMK'nın “Davaların Yığılması” başlığını taşıyan 110-(1) maddesi kapsamında davalılar arasında subjektif dava birleşmesi söz konusudur.

Somut olayda; davalıların 1649 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlarda davaya konu paylarının dava tarihindeki değerleri toplamının ayrı ayrı 511.791,30 TL olduğunun keşfen saptandığı, bu değer üzerinden birleştirilen davada davacı ...'nın payına (7/28) 127.947,83 TL, asıl davada davacılar Süleyman ve Necla ile birleştirilen davada davacı ...'nın paylarına (3/28) ise ayrı ayrı 54.834,78 TL isabet ettiği, anılan değerlerin Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 238.730 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.