Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2024/75 K.2025/109

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalının kardeş olduğunu, kadastro çalışmaları sonucunda Zonguldak ili, Alaplı ilçesi, Fındıklı köyü, 137 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davacı adına tescil edildiğini, davacıya ait olması gereken bir kısmın ise aynı yer 136 ada 6 parsel numarasıyla davalı adına tescil edilen taşınmaz içerisinde kaldığını ileri sürerek davalı adına kayıtlı 136 ada 6 parsel içerisinde kalan davacıya ait kısmın tapu kaydının iptali ile davacı adına kayıtlı 137 ada 1 parsel sayılı taşınmaza dahil edilmesini, mümkün değilse yeni bir parsel numarasıyla davacı adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde; babaları Mehmet Tan'dan intikal eden taşınmazların mirasçılar arasında paylaşıldığını, kadastro çalışmalarının da bu paylaşıma göre yapıldığını, dava konusu taşınmaz ile davacının taşınmazı arasından köy yolu geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tanık beyanları, mahalli bilirkişi beyanları ve bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde; dava konusu taşınmazların kesinleşen kadastro uygulaması kapsamında sınırlarının oluştuğu, oluşan sınırlarda herhangi bir hata bulunmadığı, taşınmazların sınırını eskiden yol olan ve halen kanal olan kısmın ayırdığı, davacının dava konusu yaptığı kısma davadan yaklaşık bir yıl önce beton dökerek kullanmasının davacı lehine mülkiyet iktisabına neden olamayacağı, tespitlere göre oluşan sınırların doğru ve yerinde olduğu, davacının dava konusu kısma ilişkin iddiasının yöntemince ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasını ispatlayamadığının anlaşıldığı belirtilerek istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu edilen yerin davacıya ait olduğunu bildiklerinden mahalli bilirkişilerin kız evladın mirastan payını almaması için dava konusu taşınmazın kime ait olduğunu bilmediklerini ifade ettiğini, dava konusu yerin davacının evine girişi sağladığını, bu nedenle davacının evi için özgülendiğini, davanın aydınlatılması için önemli olan bir tanıklarının keşfe katılamadığını ancak İlk Derece Mahkemesinin duruşmaya davet ederek tanığı dinlemesi gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Kadastro sonucu, Zonguldak ili, Alaplı ilçesi, Fındıklı köyü, çalışma alanında bulunan 136 ada 6 parsel sayılı 802,94 metrekare yüz ölçümündeki iki katlı ahşap ev ve bahçe nitelikli taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ...'ın Kadastro Mahkemesinde açmış olduğu davanın reddiyle taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın bir kısmının kendisine ait 137 ada 1 parsel sayılı taşınmaza dahil olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ve adına tescil istemiyle dava açmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR