KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2025/1150 E., 2025/1705 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mart 2025
- Mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi
- Ek karar tarihi
- 15.01.2025
- İlk derece mahkemesi
- Kırşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/350 E., 2022/724 K.
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesi kararının süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 15.01.2025 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.
Ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Dava, muris muvazaası hukuki sebebine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup pay oranında açılan muris muvazaası hukuki sebebine dayalı davalarda, davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp ihtiyarî dava arkadaşlığı bulunduğundan, dava değerinin davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur.
Dosya içeriğine göre; tamamı muris tarafından davalılar murisi ...'a temlik edilen dava konusu taşınmazın dava tarihindeki keşfen saptanan değeri 203.419,00 TL olup davacıların 1/16'şar miras paylarına 12.918,75'er TL isabet etmektedir. Anılan değerler Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi 2024 yılı itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.
Temyiz dilekçesinin miktardan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2025/1150, K. 2025/1705, 27 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama