Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2025/1170 K.2025/1621

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş; Bölge Adliye Mahkemesinin 20.01.2025 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Hemen belirtilmelidir ki, pay oranında açılan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı davada dava değerinin davayı açan mirasçının payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur.

Dosya içeriğine göre, davacı ...'nin muris ...'ın tek mirasçısı olduğu, dava konusu 873 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin 164.490,40 TL olduğunun keşfen saptandığı, anılan değerin Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.