Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2025/1593 K.2025/2044

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararla temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine göre, hükmi şahıslara tebligat salahiyetli mümessillerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır. Aynı Kanun'un 13. maddesine göre de, tebliğ yapılacak bu kişiler herhangi bir sebeple mutat iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde, tebliğ orada hazır bulunan memur ve müstahdemlerinden birine yapılır.

Tebligat Yönetmeliği'nin 21. maddesinde de, tüzel kişi adına tebligatı kabul edecek kişi herhangi bir sebeple mutat iş saatlerinde bulunmadığı veya o sırada evrakı bizzat alamayacak durumda olduğu takdirde tebliğin, orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılacağı, kendisine tebliğ yapılacak memur veya müstahdemin tüzel kişinin o yerdeki teşkilatı veya personeli içinde vazife itibariyle tüzel kişinin yetkilisinden sonra gelen kimse veya evrak müdürü gibi esasen bu kabil işlerle vazifelendirilmiş biri olması lazım geldiği,

bunların da bulunmadığı tebliğ mazbatasında tespit edilmek şartıyla o yerdeki diğer memur veya müstahdemlerinden birine yapılacağı hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince davalı Hazine adına tebliğe çıkartılan gerekçeli karar, muhasebe memuru ... isimli kişi tarafından tebellüğ edilmiş ise de adı geçenin davalı Hazine adına tebligatı almaya yetkili memur olmadığı Dairemizce yapılan geri çevirme kararı sonucu anlaşıldığı, tebellüğ evrakından davalı tüzel kişi adına tebligatı kabul edecek kişi yahut kişilerin mutat iş saatlerinde tebliğ adresinde bulunmadığı veya o sırada evrakı bizzat alamayacak durumda olduğuna dair keyfiyete de rastlanmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, davalı Hazineye yapılan tebligatın geçerli olmadığı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesinin davalı Hazine vekilinin temyiz isteminin reddine dair verilen 03.09.2024 tarihli ek kararı yerinde değildir.

Bu sebeple Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz isteminin süreden reddine yönelik ek kararının ortadan kaldırılması gerekmekle, Bölge Adliye Mahkemesince esas hakkında verilen kararın temyiz incelemesi yönünden 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Dava konusu 213 ada 7 parsel sayılı taşınmaz hakkında daha önce açılan dava dilekçesinde belirtilen Pazarcık Asliye Hukuk Mahkemesinin 1982/348 Esas,1984/46 Karar sayılı dava dosyası ile Pazarcık Asliye Hukuk Mahkemesinin 1984/321 Esas, 1988/173 Karar sayılı dava dosyasının getirtilmesi, dava dosyalarının bulunamaması halinde kesinleşmiş karar suretlerinin getirtilerek dosya arasına alınması,

bundan sonra dosyanın incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.