Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2025/2240 K.2025/3071

Bölge Adliye Mahkemesi kararının asıl davada davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 12.02.2025 tarihli ek kararla, asıl ve birleştirilen davada her bir davacının miras payına isabet eden 182.675,00 TL'nin karar tarihi olan 2025 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı gerekçesiyle temyiz dilekçesinin değerden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı asıl davada davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması halinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

HMK'nın ek 1. maddesinde: "(1) 200, 201, 341, 362 ve 369. maddelerdeki parasal sınırlar her takvim yılı başında geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 04.01.1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanun'un mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların bin Türk Lirasını aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

(2) 200 ve 201. maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341, 362 ve 369. maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hükmün verildiği tarihteki miktar esas alınır" hükmü düzenlenmiştir.

Bununla birlikte, 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile; 12.01.2011 tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ek 1. maddesinin 2. fıkrası "(2) 200 ve 201. maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341, 362 ve 369. maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır." şeklinde değiştirilmiş ve üçüncü fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.

O halde, 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile yapılan yasal düzenleme gereğince eldeki davada dava tarihi itibariyle kesinlik sınırı nazara alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesinin davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddine ilişkin 12.02.2025 tarihli ek kararının ortadan kaldırılması gerekmektedir.

Bölge Adliye Mahkemesince esas hakkında verilen kararın temyiz incelemesi yönünden 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi asıl kararının birleştirilen davada davacı ... ve asıl ve birleştirilen davada davalı ...'a tebliğine dair belgenin, yine davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinin de davalı ...'a tebliğine dair belgenin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla; temyiz hakkının tebliğ ile birlikte başlayacağı gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesinin asıl kararının birleştirilen davada davacı ...'ya ve davalı ...'a tebliği, ayrıca davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinin de davalı ...'a tebliği ile tebligat parçalarının dosyasına eklenmesi, temyiz süreleri de beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.