Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2025/3075 K.2025/5208

Taraflar arasındaki birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil davalarında, İlk Derece Mahkemesinin 13.07.2023 tarihli 2023/70 E. 2023/225 K. sayılı kararı ile dosyanın İstanbul Anadolu 11. Asliye Hukuk Mahkemesi 2022/686 E. dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiş, karar, taraflara tebliği ile istinaf edilmediğinden 20.12.2023 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı 05.02.2024 tarihli dilekçe ile yargılamanın yenilenmesini talep etmiş, Mahkemenin 05.02.2024 tarihli ek karar ile yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

Mahkemece davacı tarafa talebinin açıklattırılarak davanın yeni bir esasa kaydedilmesi, gerekli harcın yatırtılmasının sağlanması, diğer davalarda olduğu gibi HMK'nın 122. vd. maddelerindeki yargılama aşamalarına göre gerekli usuli işlemlerin yürütülmesi ve bundan sonra yargılamanın yenilenmesi talebi mi yoksa yeni bir dava mı olduğu netleştirilen dosya hakkında yargılamaya devamla esas hakkında karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a maddesi gereğince kararın kaldırılmasına, belirtilen eksiklikler giderilerek yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 03.03.2025 tarihli ek kararı ile; kararın niteliği itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, gönderme kararının kesin olması nedeniyle davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 03.03.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.05.2021 tarihli ve 2020/(20) 5-451 Esas, 2021/636 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine göre bölge adliye mahkemelerinin 353. maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararlarına karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353-(1)-a maddesi uyarınca eksik inceleme ve değerlendirme ile karar verilmiş olduğundan bahisle karar kaldırılıp dosyanın, davanın yeniden görülmesi için İlk Derece Mahkemesine iadesine ilişkin olduğuna göre temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar sonucu itibariyle yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun bulunduğundan davacının temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.