Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2025/4276 K.2025/5112

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 25.04.2024 tarihli ek kararına ilişkin olan Dairenin 26.05.2025 tarih, 2025/2101 Esas, 2025/2663 Karar kararının düzeltilmesi davacılar vekili tarafından duruşma istekli istenilmiş olmakla, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi gereğince uygulanması gereken 1086 sayılı Kanun'da karar düzeltme kanun yolunda duruşmalı inceleme usulüne yer verilmediğinden duruşma isteğinin reddine karar verilerek dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil istekli davada İlk Derece Mahkemesince asıl davada davalı ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına, diğer davacılar yönünden asıl ve birleştirilen davanın kabulüne ilişkin verilen kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusu kabul edilerek asıl davada davalı ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına,

diğer davacılar yönünden asıl ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiş, kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine 25.04.2024 tarihli ek karar ile asıl ve birleştirilen davanın temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı gerekçesi ile davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, ek kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 26.05.2025 tarih, 2025/2101 Esas,

2025/2663 Karar kararı ile dava konusu taşınmazda dava konusu edilen 22/214 payın dava tarihindeki değeri 138.819,00 TL olup bu değerin Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırının altında kaldığı gerekçesi ile ek kararın onanmasına kesin olarak karar verilmiş, onama kararına karşı davacılar vekili tarafından Dairenin onama kararının maddi hataya dayalı olduğu belirtilerek itiraz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'ndan farklı olarak 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren HMK’da istinaf sisteminin yer aldığı olağan kanun yolu kapsamında karar düzeltme müessesesine yer verilmemiş, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar için HMK'da karar düzeltme yolu öngörülmemiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi üzerine Yargıtayca verilen kararlara karşı karar düzeltme yolu öngörülmediğine göre, bu kararların yeniden incelenmesi mümkün değildir.

Öte yandan.

24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 44. maddesiyle 6100 sayılı Kanun'a eklenen ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren "Parasal sınırların artırılması" başlıklı ek 1. madde hükmü uyarınca, 362. maddedeki parasal sınırların her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılacağı ve parasal sınırların uygulanmasında hükmün verildiği tarihteki miktarın esas alınacağı belirtilmiştir.

04.06.2025 tarihli ve 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesiyle 6100 sayılı Kanun'un ek 1. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “hükmün verildiği” ibaresi “davanın açıldığı” şeklinde değiştirilmiş, değişiklik Kanun'un Resmî Gazete’de yayım tarihi olan 04.06.2025 tarihinde yürürlüğe girmiş olup yeni düzenlemenin eldeki davaya uygulanma imkanının bulunmadığı, kesinlik sınırının tespitinde Bölge Adliye Mahkemesinin kararının verildiği 2023 yılındaki 278.730,00 TL değerindeki parasal sınırın esas alınması gerektiği açıktır.

Tüm bu açıklamalar ışığında, taşınmazda dava konusu edilen 22/214 payın dava tarihindeki değeri 138.819,00 TL olup bu değerin Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 278.730,00 TL'nin altında kaldığı görülmektedir. Daire kararında dilekçe içeriğinde bahsedilen hususlara ilişkin bir maddi hata da bulunmamaktadır.