KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2025/4811 E., 2026/2412 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mart 2026
- Mahkemesi
- Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2025/1290 E., 2025/1450 K.
- İlk derece mahkemesi
- ...(Aksaray) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/790 E., 2025/104 K.
Karar Metni
460 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Davacılar vekili; murisin ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 9 74... parsel sayılı taşınmazını davalı ...'e ve ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 11 91... parsel sayılı taşınmazını da diğer davalı ...'e bedelsiz olarak satış gibi gösterip devrettiğini, işlemlerin bağış iradesini gizleyen muvazaalı bir temlik olduğunu ve mirastan mal kaçırma amacı taşıdığını ileri sürerek, taşınmazların davacıların miras payı oranında tapu kaydının iptali ve tescilini talep etmiştir.
Davalı ... vekili; taşınmazın daha öncesinde kayınbiraderi, aynı zamanda amcası olan dava dışı ...'e ait olduğunu, ... ve eşinin arsaya 3 katlı ev yaptırıp bahçe duvarıyla çevirdiklerini, daha sonra imar uygulamasında söz konusu arsanın babası ...’e geçtiğini, murisin bu durumdan rahatsız olduğunu, bu nedenle davalının eşinin felç olması sebebiyle taşınmazı davalıya devrettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı ... vekili; 2013 yılında söz konusu taşınmazı muristen 20.000 Euro ödeyerek satın aldığını ve murise maddi yardımda bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; yapılan devirlerin diğer mirasçılardan mal kaçırmak maksadıyla yapıldığının davacı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; murisin davacılar ve diğer mirasçıları ile arasının iyi olduğu, dava konusu taşınmazlardan 9 74... parsel sayılı taşınmazın ev yapması amacıyla davalı ...'e devredildiği, murisin 11 91... parsel sayılı taşınmazı ise kendisine ait saymadığı,
aslında ...’nin kayınpederi (aynı zamanda murisin kardeşi) ...’e ait olduğunu düşündüğü, imar sonrası kendi adına geçtiği için bu yeri “hakkı olmadığını” söyleyerek ...’ye devrettiği, murisin dava konusu taşınmazlar dışında mirasçılara intikal eden ... ilçesinde 16 adet ve Kırşehir ilinde 2 adet gayrimenkul varlığı bulunduğu, bunları devretme imkanı varken devretmediği, murisin dava konusu devirde diğer mirasçılardan mal kaçırmak kastı ve muris muvazaası ile hareket ettiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
-K ARAR -
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2025/4811, K. 2026/2412, 30 Mart 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama