Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2025/5811 K.2025/5419

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; Kocaeli ili, ... ilçesi, ... köyü 3 71... parsel taşınmazın 233/1600 hissesinin tapuda malikinin belli olmaması nedeniyle açıkta kaldığı, bu hissenin davacıların yakın mirasbırakanı ...'e ait olduğu halde tapuya tescil edilmediği belirtilerek, dava konusu taşınmazın 233/1600 hissesinin davacılar murisi ...'e ait olduğunun tespiti ile tapuya tescilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazında bulunarak muris ...'in çekişmeli taşınmazın kök geldi parseli olan 636 parsel sayılı taşınmazda kendisine miras yoluyla intikal eden payı oranında mülkiyet hakkına sahip olduğunu, fazlasını talep edemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, taşınmazın 233/1600 payının malikinin olmadığı, sözü edilen payın tapuya tescil edilmediği ve boşta kaldığı, kadastroya esas tutanakların incelenmesi sonucunda bu payın davacıların yakın mirasbırakanı ...'e ait olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulü ile çekişmeli 3 71... parsel sayılı taşınmazın tescil edilmeyen 233/1600 payının davacılar murisi ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi benimsenmek suretiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmesi gerekirken kabul kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın ... Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinin 1957/324 Esas sayılı dosyasında verilen 15.07.1957 tarih ve 1957/304 sayılı karar gereğince tapuya kaydolduğunu, davacıların murisinin miras payı oranında malik olduğu halde mirasçı davacılar lehine veraset ilamında yazılı payları aşacak şekilde tescil kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, mülkiyet hakkının tespiti ve tescili isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğinden. Kocaeli ili, ... ilçesi, ...

Mahallesi çalışma alanında bulunan 3 71... parsel sayılı taşınmazın geldisi olan 636 parselin belgesizden ... kızı ... uhdesinde iken kocasız vefatı ile ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ye kaldığı; oğlu ...'in vefatıyla karısı ... ve oğlu ...'a kaldığı; oğlu ...'ın vefatı ile karısı ..., evlatları ... ..., ..., ... ve ...'a kaldığı; oğlu ...'in vefatı ile karısı ..., evlatları ... ve ...'ye kaldığının 05.09.1955 yılında tespit edildiği; ancak malik ...'un tapu kütüğüne kaydının yapılmadığı,

tapu kaydında ise taşınmazın 1.600 metrekare yüzölçümlü arsa vasfı ile 51/1600 hissesi ... ... ..., 67/1600 hissesi ... kızı ..., 267/1600 hissesi ..., 267/1600 hissesi ... ..., 100/1600 hissesi ... ..., 50/1600 hissesi ... ..., 66/1600 hissesi ..., 100/1600 hissesi ..., 50/1600 hissesi ..., 100/1600 hissesi ... ..., 199/1600 hissesi ... ..., 50/1600 hissesi ... ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR