Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2025/6206 K.2025/6039

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların murisi ...'ın dava konusu Aksaray ili, ... ilçesi, ... köyü 1 11... parsel sayılı taşınmazını 20.11.2018 tarih ve ... yevmiye numaralı işlem ile davalı ...'a (... oğlu) satış yoluyla devrettiğini, ancak söz konusu temlik işlemi her ne kadar satış olarak gösterilmiş ise de mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla yapılan gizli bir bağışlama olduğunu belirterek tapu kaydının iptali ile mirasçılık belgesindeki payları oranında davacılar adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz daha önce ... adına kayıtlı iken 2018 yılında yapılan satış işlemi ile rayiç bedelin üzerinde bir bedelle taşınmazı satın aldıklarını, taşınmazı iki kardeş ve bir yeğenleriyle birlikte aldıklarını, sonra kardeşi ve yeğeninin gelip gitmekte zorluk çekmeleri nedeniyle hisselerini kendisine devrettiklerini, bu konuda her hangi bir ihmal ve suç söz konusu olmadığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu 1 11... parsel sayılı taşınmazın muris ... adına kayıtlı iken 20.11.2018 tarihinde davalı ...'a satış suretiyle devredildiği, muris ile davalının babaannesinin kardeş olduklarının nüfus kayıt örneklerinden anlaşıldığı, murisin dava konusu taşınmaz dışında beş parça gayrimenkulünün daha bulunduğu, her ne kadar dinlenen tanık beyanlarında murisin fiil ehliyetinin olmadığı belirtilmiş olsa da bu hususta davacı tarafın bir iddiasının olmadığı, taşınmazın mirasçılara yahut mirasçıların yakınına devredilmemesi,

murisin tasarruf konusu etmediği taşınmazlarının değerlerinin çokluğu da birlikte gözetildiğinde taşınmazın devrinin mal kaçırma kastı yahut mirastan yoksun bırakma saikiyle yapıldığı sonucuna varılamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 2023 yılı ilk derece mahkemesi kararları için kesinlik sınırının 17.830,00 TL, 2024 yılı için 28.250,00 TL, 2025 yılı için 40.660,00 TL olduğu, somut olayda davaya konu müddeabihin değerinin aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunan her bir davacı açısından 19.167,00 TL olduğu anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi kararının istinaf kabiliyeti olmayıp kesin olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 352. maddesi gereğince usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dosyaya sunulan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazındava tarihi olan 05.12.2023 günü itibariyle değerinin 1.470.000,00 TL olduğu ve davacıların her birine miras payı oranında düşen değerin 245.000,00 TL olduğunun belirtildiğini, bilirkişi raporu dikkate alındığında;

davanın açılış tarihi olan 2023 yılında HMK'nın 341. maddesi gereği istinaf kesinlik sınırının 17.830,00 TL olduğunu, bu nedenle İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yolu açık olup istinaf başvurusunun usulden reddinin usul ve yasaya açıkça aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın davacı çocuklarından mal kaçırmak amacıyla devredildiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, muris muvazaası sebebiyle tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bilindiği üzere HMK'nın ek 1. maddesinde: "(1) 200, 201, 341, 3 62... . maddelerdeki parasal sınırlar her takvim yılı başında geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 04.01.1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların bin Türk Lirasını aşmayan kısımları dikkate alınmaz. (2) 2 00... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341, 3 62... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hükmün verildiği tarihteki miktar esas alınır" hükmü düzenlenmiştir.

Bununla birlikte, 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile; 12.01.2011 tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ek 1. maddesinin 2. fıkrası "(2) 2 00... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341, 3 62... . maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır." şeklinde değiştirilmiş ve üçüncü fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; muris ...'ın 01.09.2021 tarihinde öldüğü, terekesinin 6 pay kabul edildiği, 1'er payın davacı çocukları ..., ..., ... ve ... ile dava dışı çocukları ... ve ...'a ait olduğu, murise ait 1 11... parsel sayılı taşınmazı murise vekaleten dava dışı oğlu ...'ın 20.11.2018 tarihinde davalı ...'a satış yoluyla temlik ettiği görülmektedir.

Bölge Adliye Mahkemesince dava konusu taşınmazda davacıların payına isabet eden değerin istinaf kesinlik sınırının altında kaldığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf dilekçesini reddine karar verilmiş ise de yargılama sırasında yapılan keşif sonrasında alınan inşaat mühendisi (gayrimenkul değerleme uzmanı) bilirkişinin 23.11.2024 tarihli ek raporunda dava konusu 1 11... parsel sayılı taşınmazın dava tarihi itibariyle değerinin 995.000,00 TL olduğunun tespit edildiği, anılan değer üzerinden davacılardan her birinin 1/6 miras payına isabet eden dava değerinin 165.833,00 TL olduğu,

7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile yapılan yasal düzenleme gereğince eldeki davada dava tarihi (2023) itibariyle 17.830,00 TL olan istinaf kesinlik sınırı dikkate alındığında anılan değerin istinaf kesinlik sınırının üzerinde olduğu ve İlk Derece Mahkemesi kararının kesin nitelikte olmadığı anlaşılmıştır.

Hâl böyle olunca, işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının değinilen yönden kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine,

Dosyanın kararı veren Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine,