Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2026/1218 K.2026/1567

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, bağıştan rücu hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı; maliki olduğu 1 09... parsel sayılı taşınmazı cami yapılması şartıyla davalı Belediyeye bağış suretiyle devrettiğini, ancak devrin üzerinden 17 yılı aşkın süre geçmesine rağmen taşınmaz üzerinde hiçbir inşaata başlanmadığını, bağıştan rücu şartlarının oluştuğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiş, davacının aşamada ölümü üzerine tüm mirasçıları avukata vekaletname vermek suretiyle davayı sürdürmüşlerdir.

Davalı Belediye vekili; iddiaların doğru olmadığını, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; resmi senette başığışın koşulsuz ve şartsız olduğu belirtilmişse de Belediye evrakından davacının taşınmazı cami yapılmak şartıyla davalı Belediyeye devrettiğinin anlaşıldığı, ancak aradan 19 yıl geçtiği halde taşınmaz üzerinde hiçbir yapılaşmanın olmadığı, halen boş olduğu, davacının taşınmazda cami yapılmadığını öğrenmesi üzerine hak düşürücü süre içinde eldeki davayı açtığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinafı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile,

İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının dava konusu kök 1 09... parsel sayılı taşınmazının tamamını 29.05.2007 tarihinde davalı Belediyeye bağış suretiyle devrettiği, davacının 19.08.2005 tarihli dilekçesi üzerine davalı Belediyenin 21.09.2005 tarihli cevabi yazısından davacının talebinin uygun görülerek Ağustos ayı meclisinin 78 sayılı kararı ile imar planında dava konusu taşınmazın cami yeri olarak plan tadilatının yapıldığının belirtildiği, taşınmazın 13.03.2008 tarihinde imar uygulamasına tabi tutulduğu,

Dairemizin geri çevirme kararıyla dosyaya getirtilen belgeler ve imar dağıtım cetvelinden dava konusu kök 1 09... parsel sayılı taşınmazın imar sonucunda 1 01... , 1 08... , 3 41... , 3 54... , 4 01... , 4 02... , 4 12... , 4 24... , 4 45... , 4 52... ve 6, 4 59... , 4 76... ve 4 93... parsel sayılı taşınmazlara gittiği, Mahkemece kabul hükmü kurulan 3 55... parsel sayılı taşınmazın ise DOP kesintisinden oluşturulmuş tapuya tescilli olmayan kamu yararına kullanılan yerlerden olduğu anlaşılmıştır.

Hemen belirtilmelidir ki, İlk Derece Mahkemesince, kök 1 09... parsel sayılı taşınmazın bağışının koşullu olduğu ve koşulun yerine getirilmediği gözetilerek davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazlarının reddine.

Ancak, dava konusu kök 1 09... parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması sonucunda 1 01... , 1 08... , 3 41... , 3 54... , 4 01... , 4 02... , 4 12... , 4 24... , 4 45... , 4 52... ve 6, 4 59... , 4 76... ve 4 93... parsel sayılı taşınmazlara gittiği ve anılan parsellerin kimisinin davalı Belediye adına kimisinin ise dava dışı kişiler adına tescil edildiği anlaşılmakla, Mahkemece kök 1 09... parselden davalı belediyeye temliken geçen payın gerektiğinde bilirkişiden rapor alınmak suretiyle, hangi imar parsellerine ne oranda yansıdığı tespit edilerek bu paylar üzerinden kabul kararı verilmesi gerekirken tapuya tescili bulunmayan 3 55... parsel sayılı taşınmaz hakkında kabul kararı verilmesi isabetsizdir.