Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2026/1244 K.2026/1564

Dava; bağıştan rücu hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa bedel isteğine ilişkindir.

Davacılar.

11.01.2013 tarih ve 13 sayılı Belediye Meclisi kararı ile maliki oldukları 2 96... ve 5 parsel sayılı taşınmazlarda imar uygulaması ile yol ve yeşil alan olarak bedelsiz terk edilen kısımda zayiat oranının fazla olması nedeniyle mağduriyetlerinin giderilmesi amacıyla konut alanına kalan adlarına kayıtlı taşınmazlarda yapılaşmanın arttırılmasına karar verildiğini, 02.04.2013 tarihli Belediye Encümen Kararı ile de 2 96... ve 5 parsel sayılı taşınmazların tevhid edilerek yola ve parka ayrılan kısımlarının bedelsiz terki ile kalan kısmın iki parçaya ifrazına karar verildiğini,

ancak davalı Belediyece terk amacına aykırı olarak yol ve park alanı olarak bedelsiz terk ettikleri taşınmazın imar planındaki vasfının değiştirilerek ibadet ve otopark alanına dönüştürüldüğünü, bağıştan rücu şartlarının oluştuğunu ileri sürerek kök 2 96... ve 5 parsel sayılı taşınmazlardan bağışladıkları kısmın tapu kaydının iptali ile adlarına tescilini, olmazsa bedele hükmedilmesini istemişlerdir.

Davalı ... vekili; iddiaların doğru olmadığını, dava konusu taşınmazlar hakkında davacılar lehine yapılan imar planı değişiklikleri sonrasında davacıların adına konut alanında kalan dava dışı parsellerinde toplam inşaat alanının 9.224 m²'den 10.109,33 m²’ye yükseltildiğini, bağıştan rücu şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacıların yol ve park olarak bedelsiz terk ettikleri taşınmazlar karşılığında kendilerine ait parsellerde yapılaşmanın E:1.40’a, kat yüksekliğinin de 4 kattan 6 kata çıkarılması suretiyle davacılar lehine düzenleme yapıldığı, bedelsiz terk sonucunda davacılar lehine düzenleme yapılması nedeniyle devrin karşılıksız bir bağış sözleşmesi olarak nitelendirilemeyeceği, aksi halde dahi terk sebebinin şarta bağlı olup olmadığına dair bir belirtmenin yapılmadığı gözetildiğinde davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin istinafı üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacıların belediyeye verdikleri dilekçeleri üzerine Isparta Belediye Meclisinin 11.01.20 13... nolu kararı ile kök 2 96... ve 5 parsellerin zayiatlarının %60 civarında olduğundan mağduriyetlerinin bir miktar giderilerek yol ve yeşil alanda kalan kısımlarının terki ile konut alanında kalan kısımda yapılaşma şartlarının E: 1.40 ve Hmax: 18,50 m olarak imar planına işlenmesinin kabul edildiği, davacılar lehine düzenleme yapıldığı, bağıştan rücu şartlarının oluşmadığı,

encümen kararı doğrultusunda söz konusu taşınmazların yolda ve yeşil alanda kalan kısımları terk edildikten sonra kalan kısımların dava dışı 85 61... parsel (6.836 m²) ve 3 parsel (384,95 m²) parseller olarak davacılar adına tescil edildiği, tapu evrakları arasında ifraz işlemi yapıldıktan sonra belediyeye terk edildiği belirtilmesine karşın terk sebebi ile ilgili (şarta bağlı olup olmadığına dair) bir belirtmenin de yapılmadığı gözetildiğinde davanın reddine karar verilmiş olmasında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

-K A R A R-