Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2026/1442 K.2026/2158

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 12.01.2026 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 352/1-b hükmü uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

HMK'nın 361. maddesinde Bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinden verilen temyizi kabil nihai kararlara yer verilmiştir.

Davalılar vekilinin İlk Derece Mahkemesince esas hakkında verilen karardan sonra mükerrer harç tahsil müzekkeresi yazıldığı iddiasıyla ilgili kuruma müzekkere yazılması talebine karşı HMK'nın 361. maddesinde temyiz başvuru yolu öngörülmediği açıktır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

- KARAR -

Açıklanan sebeple; Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 12.01.2026 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,