Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2009/13528 K.2015/24455

b) Uyuşturucu madde ticareti yapma: Diğer sanıklar hakkında Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Sanıklar Mustafa, Feramez ve Ethem hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesi :

Sanıklar hakkında, 765 sayılı TCK. maddesi hükümleri uygulanmak suretiyle 08.09.2005 tarihinde verilen mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasından sonra, lehe olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK. hükümleri uyarınca sonuç hapis cezaları itibariyle daha az ceza, adli para cezaları yönünden ise daha fazla tayin olunmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, anılan Yasaların bir bütün halinde uygulanması suretiyle 5237 sayılı TCK’nın sanıklar lehine olduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki buna ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Adli para cezalarının ve yargılama giderlerinin, 5083 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrası uygulanırken, sanıkların bu hakları kullanmaktan yoksunluklarının; (3) numaralı fıkra gereğince kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmelerine kadar, (2) numaralı fıkra gereğince ise diğer haklar ve yetkiler yönünden hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK’nın 5 ve 53. maddeleri ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un geçici 1. maddesi hükmü gereğince 2918 sayılı Kanun’un 119. maddesinin uygulanmasına olanak bulunmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- YTL olarak hükmolunan adli para cezaları ve yargılama giderlerinin TL’ye dönüştürülmesi,

2- TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hüküm fıkralarından çıkarılması ve yerlerine “Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

3- Sanıklar hakkında 2918 sayılı Kanun’un 119. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hüküm fıkralarından çıkarılması,

Suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında kurulan uyuşturucu madde ithal etme suçundan kurulan hükmün incelenmesi :

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 765 sayılı TCK’nın 403/1, 59. maddeleri uygulanmak suretiyle sonuç ceza olarak 10 yıl hapis ve 288 TL para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 08.09.2005 tarihinde verilen mahkûmiyet hükmünün bozulmasından sonra, temyize konu incelenen hükümde lehe olduğu kabul edilerek 5237 sayılı TCK’nın 188/1,62. maddelerinin uygulanması sonucunda 10 yıl hapis ve 5000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; her iki Yasaya göre tayin olunan sonuç hapis cezaları eşit ise de, adli para cezası itibariyle bozma öncesinde hükmolunan 765 sayılı TCK’nın sanık lehine olduğu gözetilmeden, 5237 sayılı Yasanın lehe olduğundan bahisle 5237 sayılı Yasaya göre hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Mahkemenin 08.09.2005 tarihli kararındaki kabul ve uygulamasına göre, 765 sayılı TCK’nın 403/1. maddesi uyarınca temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak takdiren 12 yıl hapis cezası şeklinde tayin edildiği dikkate alınarak; hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK’nın 188/1, 62, 52/2, 53, 63. maddeleriyle yapılan uygulama sonucunda verilen 10 yıl hapis ve 5000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin bölümlerin çıkartılması ve yerine “Sanığın, 765 sayılı TCK’nın 403/1. maddesi uyarınca takdiren 12 yıl hapis ve 346 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

aynı Kanunun 59. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek sonuç olarak 10 yıl hapis ve 288 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanunun 31 ve 33. maddelerinin uygulanmasına, aynı kanunun 40. maddesi uyarınca tutuklulukta ve nezarette geçirdiği sürelerin cezasından mahsubuna” ibarelerinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,