Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2009/20028 K.2012/6704

5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 191 ]

"İçtihat Metni"

Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinde, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmış sanık hakkında, birinci fıkraya göre cezaya hükmedilmeden ikinci fıkra gereğince sadece tedavi ve denetimli serbestlik kararı verilebileceği gibi altıncı fıkra yollaması uyarınca birinci fıkradaki ceza ile birlikte ikinci fıkradaki tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine de hükmedilebileceği öngörülmüştür.

Uyuşturucu madde kullanmış olan sanık hakkında, belirtilen iki seçenekten biri uygulanırken yasal gerekçe gösterilmesi, gerekçesinin somut olgulara ve davranışlarına bağlı olarak sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uyup uymayacağının değerlendirilmesine dayanması gerekmektedir. Uyuşturucu madde kullanan sanık hakkında, seçeneklerden hangisi esas alınırsa alınsın, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanması gerekmekte olup, bu konuda mahkemeye takdir hakkı tanınmamıştır.

Öte yandan, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin (6). fıkrasının uygulanabilmesinin koşulu olarak, aynı fıkranın son cümlesinde öngörülen "Ancak, bunun için kişi hakkında bu suç nedeniyle önceden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmemiş olması gerekir" hükmü, iddianamede belirtilen dava konusu fiil nedeniyle daha önce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmemiş olması gerektiğini ifade etmektedir.

Somut olayda, yukarıda belirtilen durumlar gözetilmeden, sanık hakkında başka bir fiilinden dolayı açılan başka bir dava sonucu tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri verildiği gerekçesiyle, sadece hapis cezasına hükmolunması ve ceza seçeneği uygulandığı halde, yasal olmayan gerekçeye dayanılarak tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmemesi,