KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2010/41668 E., 2014/2594 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2014
- Mahkeme
- 6. Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
239 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Bir suç işleme kararının icrası kapsamında birden fazla kişiye suç konusu esrarları satan sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri ve aşağıda belirtilenlerin dışında doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının 5083 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2- Gün olarak saptanan adli para cezasının, para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;
1 - YTL olarak hükmolunan adli para cezasının TL'ye dönüştürülmesi,
2- Hükmün gün olarak belirlenen adli para cezasının, para cezasına çevrilmesine ilişkin bölümünde yer alan, “beher günü 20,00 YTL’den" ibaresinden önce gelmek üzere “5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca" ibaresinin yazılması,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2010/41668, K. 2014/2594, 14 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama