Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2011/5652 K.2014/857

b) Sanık ... hakkında değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Sanık ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan verilen denetimli serbestlik kararına yönelik kanun yolu talebinin incelenmesi:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, bu suç yönünden dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

B) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Sanığın evinde yapılan arama ele geçirilen 2,340 (2 gram 340 miligram) gramdan ibaret esrarı savunmasının aksine satma veya başkasına verme gibi kullanma dışında bir amaç için bulundurduğuna ya da diğer sanık ...'da ele geçirilen uyuşturucu maddelerle ilgisi bulunduğuna veya ...'ın suçuna iştirak ettiğine ilişkin, diğer sanık ...'ın sonradan döndüğü soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı, eyleminin bütünüyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA,

C) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Olay tutanağı, sanığın savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın diğer sanık ... ile önceden anlaşıp aralarında teşekkül oluşturarak uyuşturucu madde sattığına dair yeterli ve inandırıcı kanıtın bulunmadığı anlaşılmakla, hakkında bireysel uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan lehe olan 765 sayılı TCK'nın 403/5. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken teşekkülün varlığı kabul edilerek, 5237 sayılı TCK hükümlerine göre hüküm kurulması,

2- Diğer sanık ... ile ilgili bozma nedenine göre, etkin pişmanlık koşulları oluşmadığı halde, adı geçenin suçunun ortaya çıkmasına hizmet ettiği gerekçesiyle sanığın cezasından TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrası uyarınca indirim yapılması

3- Hükmolunan adli para cezasının, 5083 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulunun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4- TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrası uygulanırken, sanığın bu hakları kullanmaktan yoksunluğunun; (3) numaralı fıkra gereğince kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, (2) numaralı fıkra gereğince ise diğer haklar ve yetkiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, CMUK'nın 326. maddesinin son fıkrası uyarınca, sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına;