KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2012/17986 E., 2014/12285 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Kasım 2014
- Mahkeme
- İZMİR 9. Sulh Ceza Mahkemesi
- Karar Tarihi- Numarası
- 01.06.2009- 2009/19 esas ve 2009/926 karar
- Suç
- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
- Karar
- Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri
Karar Metni
230 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, hüküm fıkrasında, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; dosya kapsamına göre, sanığın yüzüne karşı verilen 01.06.2009 tarihli kararda kanun yoluna başvuru süresinin “tefhimden itibaren" yerine, yanıltıcı biçimde “tefhim veya tebliğden itibaren” başlayacağının belirtilmesi nedeniyle; mahkemece verilen, 28.04.2011 tarihli mahkûmiyet hükmünün hukuki değerinin bulunmadığı,
sanığın 05.05.2011 tarihli temyiz dilekçesinin 01.06.2009 tarihli " tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri " kararına yönelik, öğrenme üzerine ve süresinde verilmiş itiraz dilekçesi niteliğinde olduğu da kabul edilerek; yapılan incelemede;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785 E.-2012/101 K. sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2012/17986, K. 2014/12285, 3 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama