Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2012/23351 K.2014/13010

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın yüzüne karşı verilen 11/05/2011 tarihli ilk hükümde, CMK’nın 34. maddesinin 2.fıkrası ile aynı Kanun'un 232. maddesinin 6.fıkrasına aykırı olarak, temyiz süresinin "tefhimden" itibaren yerine, duraksama oluşturacak biçimde "tefhim ve tebliğinden" itibaren başlayacağının belirtilmesi ve kararın sanığa tebliğ edilmemesi nedeniyle sanığın yanıltıldığı ve kararın kesinleşmediği anlaşılmakta olup; kesinleşmeyen söz konusu karara ilişkin infaz işlemlerinin ve bu aşamada verilen 14/02/2012 tarihli kararın, hukuki geçerlilikten yoksun olması karşısında; hükümlünün temyiz isteminin, 11/05/2011 tarihli ilk hükme yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 25/11/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.