Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2013/12230 K.2014/551

b) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma: sanıklar.... ve ... hakkında Hüküm- Karar : a) Sanıklar..., ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet b) Sanıklar ... ve ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararlarına yönelik kanun yolu taleplerinin incelenmesi:

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazlarla ilgili gerekli kararların yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, bu suçla ilgili olarak dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, oybirliğiyle

B) Sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyiz talebinin reddi kararına yönelik temyiz isteğinin incelenmesi:

21.11.2011 tarihinde tefhim edilen hükmün, süresinden sonra 15.03.2012 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, yasaya uygun olarak verilen 14.05.2012 tarihli ret kararının ONANMASINA, oybirliğiyle

C) Sanıklar ....... ve ... hakkındaki uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Bir suç işleme kararının icrası kapsamında 10.02.2009 ve 07.03.2009 tarihlerinde ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurup nakletme suçunu işleyen sanık ... hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile eleştiri ve aşağıda belirtilen dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça konu uyuşturucu maddelerin TCK'nın 54. maddesinin 4. fıkrası yerine aynı maddenin 1. fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ... müdafileri, sanık ... ve müdafii ile sanıklar ..... ve ...'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; müsadereye ilişkin bölümde yer alan “TCK'nın 54/1 maddesi” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “TCK’nın 54. maddesinin 4. fıkrası“ ibaresinin yazılması suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında Başkan Vekili ...'nın karşı oyu ve oyçokluğuyla, diğer sanıklar yönünden oybirliğiyle,

22.01.2014 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

A) Sanık ... hakkında:

Sanığın muhtemelen eroin kullanması sonucu rahatsızlanarak hastaneye kaldırılması üzerine, acil servise alınırken üzerinde 2,5 gramdan ibaret eroin bulunmuş ve kanında da eroin saptanmıştır.

Sanığın savunmasının aksine, ele geçirilen eroini kullanma dışında bir amaç için bulundurduğuna ilişkin, kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı, sabit olan fiilinin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırıdır.

Sanık hakkındaki hükmün "bozulması" gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun "onama" görüşüne katılmıyorum.

B) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında:

İletişimin dinlenmesi koruma tedbirine başvurulmasındaki asıl amaç, maddî delillere ulaşmada telefon konuşmalarından bir araç olarak yararlanmaktır. Konuşmalardan hareket edilerek, varsa maddî deliller elde edilmelidir.

Demokratik ülkelerin benimsediği pozitif ceza muhakemesi hukukunda, serbest iradeye dayalı ikrar bile mahkûmiyet için yeterli delil sayılmamaktadır. Telefon konuşmaları, somut olay ve olgularla örtüşmedikçe ve bu kapsamda maddî bulgularla desteklenmedikçe, mahkûmiyet için yeterli delil olamaz.

Somut olay ve olgularla örtüşmeyen ve maddî bulgularla desteklenmeyen telefon konuşmaları dışında, sanıkların aleyhinde delil bulunmamaktadır. Sanıklar tüm aşamalarda suçla ilgilerinin olmadığını söylemişlerdir. Diğer sanıklardan hiç biri bu sanıkların suça katıldığına ilişkin bir beyanda bulunmamışlardır.

Sonuç olarak; sanıkların, ele geçirilen uyuşturucu maddelerle ilgileri olduğuna ya da suçları sabit olan diğer sanıkların suçlarına iştirak ettiklerine ve dolayısıyla atılı suçu işlediklerine ilişkin, savunmalarının aksine, kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı halde, sanıklar hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırıdır.

Sanıklar hakkındaki hükümlerin "bozulması" gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun "onama" görüşüne katılmıyorum. 22.01.2014