KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2013/1668 E., 2014/1405 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2014
- Mahkeme
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
230 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Dosya, Dairemizin 2012/17249 esasında kayıtlı aynı Mahkeme'nin 2011/347 esas ve 2012/6 karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, Başkan vekili ...'nın karşı oyu ve oyçokluğuyla 03.03.2014 tarihinde karar verildi.
KARŞI OY GEREKÇESİ
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/ 444 esas sayılı kararına yazdığım karşı oy gerekçemde belirttiğim nedenlerle; uyuşturucu veya uyarıcı madde bulunduran ve bu nitelikteki maddeyi kullanmış olan sanık hakkında, TCK'nın 191. maddesinin 6. fıkrasının yollaması ile 1. fıkrası uyarınca cezaya hükmolunduğunda, aynı maddenin 2. fıkrası gereğince ayrıca "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" karar verilmesi zorunludur. Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulayıp uygulamama konusunda mahkemeye tanınmış bir takdir yetkisi yoktur. Başka bir ifadeyle "sadece cezaya hükmetme" gibi üçüncü bir seçenek öngörülmemiştir.
Somut olayda, uyuşturucu madde kullandığı belirlenen sanık hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan “hapis cezası” seçeneğine göre hüküm kurulması nedeniyle, ayrıca “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” da karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırıdır.
Hükmün bu nedenle bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 03.03.2014
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2013/1668, K. 2014/1405, 3 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama