Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2013/2402 K.2016/226

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Yokluğunda verilen 16.10.2007 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin gerekçeli kararın tebliğinin 10.12.2007 tarihinde sanığın infaz kurumunda olması nedeniyle geçersiz olduğu ve bu nedenle sözü edilen kararın kesinleşmediği; aynı nedenle 17.10.2008 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine verilen mahkûmiyet hükmünün hukuki değer taşımadığı ve sanığın 29.06.2012 tarihli temyiz dilekçesinin 16.10.2007 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik kararına yönelik öğrenme üzerine ve süresinde kanun yolu başvurusu niteliğinde olduğu kabul edilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanun'la eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için,

dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, Başkan Vekili A..

K..'nın karşı oyu ve oyçokluğuyla; kesinleştirildiği anlaşıldığından 17.10.2008 tarih ve 2008/501 esas, 2008/1203 karar sayılı mahkûmiyet hükmünün İNFAZININ DURDURULMASINA, sanık bu mahkûmiyet hükmü nedeniyle infaz kurumuna alınmış ise SALIVERİLMESİNE, başka suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde serbest bırakılmasının sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı'na yazı yazılmasına, oybirliğiyle 26/01/2016 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2011/785-2012/101 ve Dairemizin 2011/10681-2012/7975 sayılı kararlarına yazdığım karşı oy gerekçelerimde açıkladığım nedenlerle; TCK'nın 191. maddesinin 2.fıkrasına 6217 sayılı Kanun'la eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce, belirtilen fıkra gereğince verilen "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin hüküm niteliğindeki kararlara karşı başvurulacak kanun yolunun, hüküm tarihi itibarıyla "itiraz" olmayıp "temyiz" olduğu ve sanık hakkındaki hükmün incelenmesi gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyorum.26.01.2016