Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2014/14790 K.2018/7500

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Mersin 1.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 25.10.2013 tarihli ilamının tebliğ edildiği 14.11.2013 tarihinde sanığın Mersin E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunduğu, dolayısı ile bu tarihte ev adresine yapılan tebligat usulüne uygun olmadığından; sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmekle Mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin 23.10.2014 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Hükümden sonra 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca uyarlama yapılması mümkün görülmüştür.

Hükümlü hakkında 29/03/2013 tarihinde 2013/24 esas ve 2013/409 karar sayılı karar ile TCK'nın 191/1-2 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın infazı aşamasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranılmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 7. fıkrası uyarınca daha önce hükmedilmiş olan cezanın aynen infazına karar verilmesi gerekirken, aynen infaz mahiyetinde önceki hüküm tekrar edilerek 25/10/2013 tarihinde hükümlünün TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.