Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2014/1573 K.2014/1408

Yüksek Adalet Bakanlığı’nın, uyuşturucu madde ticareti yapma ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından sanık M.. B.. hakkında Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 13.11.2013 tarihinde 2013/318 esas ve 2013/54 karar sayı ile verilen mahkûmiyet hükümlerinin kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 27.01.2014 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Mahkemece sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan TCK'nın 188/3, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında aynı Kanunun 53. maddesinin uygulanmasına, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ise TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına hükmolunmuştur. Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında;

«1- 19/12/2006 tarihli ve 26381 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun’un 7. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesi değiştirilmiş ve bu madde uyarınca, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan dolayı yapılacak yargılama sonucunda mahkemelere iki seçenek sunulmuş olup, anılan maddenin 2. fıkrası gereğince hüküm vermeden önce uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi hakkında tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine;

kullanmamakla birlikte, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişi hakkında denetimli serbestlik tedbirine karar verilebileceği, aynı maddenin 5. fıkrasına göre de, tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranan kişi hakkında açılmış olan davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği, aksi takdirde, davaya devam olunarak hüküm verilmesi gerekeceği, diğer bir durumda ise, mahkemece 6. fıkra uyarınca uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişinin, hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak,

kabul etmek veya bulundurmaktan dolayı cezaya hükmedildikten sonra da iki ilâ dördüncü fıkralar hükümlerine göre tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulabileceği ve bu durumda hükmolunan cezanın infazının erteleneceği, 7. fıkra gereğince kişinin mahkûm olduğu cezanın, tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde infaz edilmiş sayılacağı, aksi takdirde derhal infaz edilmesi gerekeceği cihetle, mahkemenin bu hususları tartışarak kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan sanığın hukuki durumunu tayin ve takdir etmesi gerektiği gözetilmeden,

yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Uyuşturucu madde satma eyleminden dolayı sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin 1-c bendinde gösterilen kendi alt soyu üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki vesayet ve kayyımlıkla ilgili hak yoksunluğuna, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde, 3- Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan dolayı verilen 10 ay hapis cezasının kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının uygulanmamasında, İsabet görülmemiştir. » denilerek, belirtilen hükümlerin bozulması istenmiştir.

A) Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme yönelik kanun yararına bozma isteğinin incelenmesi: Sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrası uygulanırken, kendi altsoyu dışındaki kişilerle ilgili olarak (c) bendinde yazılı hakları kullanmaktan yoksunluğuna karar verilmemesi yasaya aykırı olup, (2) numaralı kanun yararına bozma talebi bu nedenle yerinde görüldüğünden;

sanık hakkında Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 13.11.2013 tarihli 2013/318 esas ve 2013/54 karar sayı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı kanunun 4. fıkrasının (d) bendi kıyas yoluyla uygulanarak.

TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve yerine “Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin YAZILMASINA, hükmün bu şekilde infazına,

B) Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan hükme yönelik kanun yararına bozma isteğinin incelenmesi:

(1) numaralı bozma düşüncesinin benimsenerek, aşağıdaki şekilde karar verilmesi nedeniyle, kabule göre ileri sürülen (3) numaralı bozma düşüncesi inceleme konusu yapılmamıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu 'nun 21.05.2013 tarih ve 2013/280-250 sayılı, aynı tarih 2012/1536 esas ve 2013/251 karar sayılı ve 01.10.2013 tarih ve 2013/444-402 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinde, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmış olan sanık hakkında, birinci fıkraya göre doğrudan hapis cezasına hükmolunabileceği gibi, birinci fıkraya göre cezaya hükmedilmeden ikinci fıkra gereğince sadece tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilebileceği ya da altıncı fıkranın yollaması uyarınca birinci fıkradaki ceza ile birlikte ikinci fıkradaki tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilebileceği öngörülmüştür.

5560 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrasındaki ''karar verebilir'' ve 6. fıkrasının 1. cümlesindeki ''tâbi tutulabilir'' ibareleri dikkate alındığında, sanık hakkında tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine karar verme, zorunlu olmaktan çıkarılarak hakimin takdirine bırakılmıştır.

Uyuşturucu madde kullanmış olan sanık hakkında; belirtilen üç seçenekten biri uygulanırken, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi, gerekçenin somut olgulara ve sanığın davranışlarına dayanması gerekmektedir.

Mahkemece belirtilen üç seçenekten biri uygulanırken gerekçe gösterilmiş ise gösterilen gerekçenin yerinde olup olmadığı olağan yasa yolu incelemesinde denetlenebilir ise de, olağanüstü bir yasa yolu olan kanun yararına bozma isteği üzerine denetlenemez. Ancak Mahkemece seçeneklerden biri tercih edilirken hiç gerekçe gösterilmemiş ise bu durum kanun yararına bozma konusu yapılabilir. Diğer yandan, açıkça yasaya aykırı olan veya kendi içinde çelişen bir gerekçe, gerekçe sayılmaz.

Somut olayda; Mahkemece uyuşturucu madde kullandığı kabul edilen sanık hakkında, herhangi bir gerekçe gösterilmeden doğrudan hapis cezası seçeneğine göre hüküm kurulması yasaya aykırı olup, (1) numaralı kanun yararına bozma talebi bu nedenle yerinde görüldüğünden; sanık hakkında Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 13.11.2013 tarihli 2013/318 esas ve 2013/54 karar sayı ile kulllanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan hükmün 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılarak, sonucuna göre gereken hükmün verilmesi için, dosyanın adı geçen Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na iadesine,