Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2014/3404 K.2014/3530

Yüksek Adalet Bakanlığı’nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık Ö.. B.. hakkında Antalya 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 05.11.2013 tarihinde 2013/110 esas ve 2013/796 karar sayı ile verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21.03.2014 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Mahkemece sanığın TCK'nın 191/2, 3, 4. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmiştir. Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında; «Dosya kapsamına göre, mahkemece kullanmak için uyuşturucu madde bulundurduğu kabul edilen, tüm aşamalardaki savunmalarında uyuşturucu madde kullanmadığını beyan eden ve bunun aksini gösteren herhangi bir delil de bulunmayan sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/2. maddesi uyarınca tedaviye hükmedilemeyeceğinin, sadece denetimli serbestlik tedbirine hükmolunmasında zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.» denilerek, belirtilen kararın bozulması istenmiştir.

19.12.2006 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesi uyarınca, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığına ilişkin somut delil bulunmayan ve Mahkemece de kullanmak için uyuşturucu madde satın alıp bulundurduğu kabul edilen sanık hakkında, bu maddenin ikinci fıkrası uyarınca tedavi kararı verilmeksizin sadece "denetimli serbestlik tedbirine" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi bu nedenle yerinde olduğundan.