Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2014/3454 K.2015/346

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin sanık ... yönünden 04/05/2011, 27/05/2011, 14/10/2011 ve 28/12/2011; sanık ... yönünden 27.05.2011; sanıklar ... ve ... yönünden 28.12.2011; sanık ... yönünden ise 14.10.2011 yerine tüm sanıklar yönünden “26/05/2011, 28/12/2011, 04/05/2011” olarak yazılması, Mahkemece düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

A) Sanık ... ve müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanık tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumundan gönderdiği 26.03.2013 ve 28.03.2013 tarihli dilekçeleri ile temyiz talebinden vazgeçtiğinden, hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA; oybirliğiyle,

B) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Sanık ... hakkında başka bir uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı aynı Mahkemenin 05.07.2012 tarihinde 2011/2 esas ve 2012/73 karar sayı ile verdiği mahkûmiyet hükmünün temyiz edilmesi üzerine Dairemiz tarafından 2012/25294 esas ve 2013/3072 karar sayı ile onandığı anlaşıldığından; temyize konu bu dava dosyası ile Dairemizdeki sözü edilen onama kararının dayanağı olan belgeler birlikte incelenmiştir.

Sanık ...'in dört ayrı tarihte kokain satma fiillerinin, dört ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan tek suç kabul edilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıkların müdafileri ile sanıklar ..., ve ...'un yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA; sanık ... yönünden Başkan vekili ...'nın karşı oyu ve oyçokluğuyla, diğer sanıklar yönünden oybirliğiyle,

C) Sanıklar ... ve ...'ın emanette bulunan paralarının müsaderesine ilişkin hükmün incelenmesi:

1- Elkonulan ve emanete alınan paralardan 5330 TL'nin temyiz isteğinden vazgeçen sanık ...'a; 1750 TL'nin sanık ...'e; 20800 TL, 25900 ABD Doları ve 200 Avro'nun ise sanık ...'a ait olmasına rağmen tümünün sanık ...'a ait olduğunun kabul edilmesi ve TL toplamı 27880 olduğu halde 27780 olarak yanlış hesaplanması,

2- Bu paraların suçun işlenmesinden elde edildiğine ilişkin delillerin neler olduğu gösterilmeden müsaderesine hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, sanıklar ... ve ...'a ait paraların müsaderesine ilişkin hükmün BOZULMASINA; oybirliğiyle,

26.01.2015 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

(Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmüyle ilgili)

Sanık hakkında 04.05.2011, 27.05.2011, 14.10.2011 ve 28.12.2011 tarihinde gerçekleştirdiği dört ayrı kokain satma fiilinden dolayı 15.02.2012 tarihli iddianame ile ... Ağır Ceza Mahkemesi'ne temyiz konusu bu davanın açıldığı.

23.06.2011 tarihinde işlediği kokain satma fiilinden dolayı ise 04.04.2012 tarihli iddianame ile aynı Mahkemeye 2011/2 esas sayılı ikinci bir davanın açıldığı; diğer davayla ilgili olarak 05.07.2012 tarihinde 2012/73 karar sayı ile sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün Dairemizin 2012/2594 esas ve 2013/3072 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği; her iki iddianamenin tüm suçlar işlendikten sonra düzenlenmiş olması nedeniyle suçlar arasında hukuksal kesintinin bulunmadığı; sanığın kokain alıp sattığını belirterek bu dava ile diğer davanın birleştirilmesini istediği anlaşılmıştır.

Belirtilen durumlar karşısında; diğer davayla ilgili dosyanın getirtilerek bu dosya içine konulması, tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın her iki davaya konu olan suçları "bir suç işleme kararının icrası kapsamında" işleyip işlemediğinin belirlenmesi; bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlemiş ise, bu suçlardan en ağır sonuç doğuran esas alınarak belirlenecek cezanın TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırılması, bulunacak sonuç ceza ile kesinleşen hükümdeki ceza arasındaki fark kadar "ek cezaya hükmolunması" gerektiği gözetilmeden, diğer davayla ilgili gerekçeli kararın incelenmesiyle yetinilmek suretiyle ve iki dava arasında hukuksal kesinti olduğu gerekçesiyle mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırıdır.