Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2014/5111 K.2014/5182

Adalet Bakanlığı'nın, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hükümlü M.. A.. hakkındaki hükmün infazı aşamasında, Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen itirazın reddine ilişkin 12.04.2013 tarihli ve 2014/157 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.06.2014 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

İncelenen dosyadan;

a) Hükümlü M.. A.. hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı, Salihli Ağır Ceza Mahkemesi'nce 06.04.2010 tarihinde 2010/91 esas ve 2010/100 karar sayı ile TCK'nın 188/3, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 500 TL adli para cezasına hükmolunduğu, hükmün kesinleştiği,

b) İnfaz aşamasında aynı Mahkeme'ce 22.11.2012 tarihinde 2012/1556 değişik iş sayı ile hükümlünün şartla tahliyesine karar verildiği,

c) Salihli 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nce hükümlünün 07.04.2013 tarihinde işlediği alkollü araç kullanmak suretiyle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 28.11.2013 tarihinde 2013/541 esas ve 2013/1104 karar sayı ile TCK'nın 179/3, 62,50 ve 52. maddeleri gereğince 3.500.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 06.12.2013 tarihinde kesinleşen mahkûmiyet hükmü üzerine, Salihli Ağır Ceza Mahkemesi'nce 23.12.2013 tarihinde 2010/91 esas ve 2010/100 karar sayı ile hükümlü hakkında verilen şartla tahliye kararının geri alınmasına, cezasının aynen infazına karar verildiği,

d) Hükümlünün bu karara itiraz etmesi üzerine Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesi'nce 12.04.2013 tarihinde 2014/157 değişik iş sayı ile itirazın reddine karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında; «5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107. maddesinin 12. fıkrasındaki “Koşullu salıverilen hükümlünün, denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hâkimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde koşullu salıverilme kararı geri alınır.” ve aynı Kanun’un anılan maddesinin 15. fıkrasının (a) bendindeki “Hükümlü geri kalan süre içinde işlediği kasıtlı bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkûm edilirse,

hükmü veren ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi tarafından” düzenlemeleri uyarınca koşullu salıvermenin geri alınabilmesi için hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçun işlenmesi gerektiği, hükümlünün deneme süresi içerisinde işlediği suçlardan dolayı neticeten adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği dolayısıyla koşullu salıvermenin geri alınamayacağı cihetle yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmemiştir.» denilerek, Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12.04.2013 tarihli kararının bozulması istenmiştir.

Türk Ceza Kanunu'nun 50. maddesinin 5 fıkrasında "Uygulamada asıl mahkûmiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adlî para cezası veya tedbirdir." hükmü öngörülmüştür.