Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2014/5139 K.2014/5184

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükümlü E.. Ö.. hakkında Akhisar 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 21.06.2013 tarihinde 2007/55 esas ve 2007/331 karar sayı ile verilen kamu davasının düşmesine ilişkin ek kararın kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 16.06.2014 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

İncelenen dosyadan;

a) Akhisar 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 18.09.2007 tarihinde 2007/55 esas ve 2007/331 karar sayı ile sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymaması üzerine TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 51/1. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine ve sanığın bir yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, hükmün temyiz edilmesi üzerine onanarak kesinleştiği,

b) Hükümlünün, denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirmesi üzerine, Akhisar 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 21.06.2013 tarihinde 2007/55 esas ve 2007/331 karar sayılı ek karar ile hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uyduğu gerekçesiyle, TCK'nın 191/5 ve CMK'nın 223/8 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının düşmesine karar verildiği

Anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/8. maddesi uyarınca, sanığın yükümlülüklere uygun davranması hâlinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.» denilerek, Akhisar 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 21.06.2013 tarihli ek kararının bozulması istenmiştir.

28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin değiştirilmiş olması karşısında; Mahkemece, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddesi uyarınca, hükümlünün hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.