KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2014/7090 E., 2019/4794 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Temmuz 2019
- Mahkeme
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
01/11/2012 tarihinde sanığa tefhim edilen hükmün, CMUK’nın 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra, sanık tarafından 10.12.2012 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmakla, temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince reddi ile; Cumhuriyet savcısının sanık hakkında verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;
1- Sanığın Kapalı Kadın Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan baldızı ...'ı ziyaret etmek için cezaevine gittiğinde yapılan aramada sanığın, baldızına vermek için getirdiği giysilerin içerisinde 0,83 gram ağırlığında hint keneviri bitki kırıntılarının ele geçirilmesi üzerine sanığın elbiseleri ceza evinde bulunan baldızına götürmesi için kayınvalidesinin verdiğini beyan etmesine karşın, aralarındaki yakınlık nedeniyle sanığa da kayınvalidesini duruşmada hazır etmesi ya da açık adresini bildirmesi için süre verilerek sanığın kayınvalidesinin dinlenilmesi gerekirken adresinin tesbit edilemediği ve beyanının karara katkı sağlamayacağından bahisle dinlenmesinden vazgeçilerek eksik araştırma ile hüküm kurulması,
2- Sanığın savunmasında suç tarihinde Sincan Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan baldızı ...'a kıyafet götürdüğüne ilişkin beyanı nazara alınarak, ...'ın varsa suç tarihi olan 25.01.2011 tarihinden bir ay önce ve bir ay sonraki kapalı görüş ve telefon görüşme kayıtlarının ve sanığın daha önce baldızı olan ...'ı ziyarete gelip gelmediği ve ...'a ailesi tarafından daha önce kıyafet gönderilip gönderilmediğine ilişkin bilgilerin Sincan Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan getirtilip sonucuna göre sanığın hukuki durumının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2014/7090, K. 2019/4794, 3 Temmuz 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama