Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2014/9490 K.2014/13930

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışında, yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 58 ve 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddelerine göre; birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması durumunda bunlardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeyerek, sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkûmiyetlerinden en ağır cezayı içeren Ankara 7. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 2010/1972 esas ve 2012/2064 karar sayı ile kasten yaralama suçundan verilen 3 ay hapis cezası yerine, Ankara 5. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 2013/1527 esas ve 2013/1976 karar sayı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan verilen 6.000,00 TL adli para cezasının esas alınması suretiyle tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Hüküm fıkrasından tekerrürle ilgili bölümünün çıkarılması ve yerine “Tekerrür oluşturan Ankara 7. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/1972 esas ve 2012/2064 karar sayılı ilamı ile verilen 3 ay hapis cezası nedeniyle, hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına;