Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2015/163 K.2015/29963

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 108. maddesinin 2. fıkrasına göre, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması durumunda bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi 2006/33 esas ve 2006/254 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması ile yetinilmesi gerektiği halde Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesi 2010/100 esas ve 2011/163 karar sayılı ilamının da tekerrüre esas alınması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının 1.bendinin 8. paragrafında yer alan ''Sanığın parada sahtecilik suçundan Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/163 K. sayılı sabıkasına esas ilamının kesinleşme tarihi 04/06/2013 olup bu dosyadaki suçun işlenme tarihi 13/08/2014 olması sebebiyle 5237 sayılı TCK 58/6 maddesine göre sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,