Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2015/3298 K.2015/31976

a) Eyüp (Kapatılan) 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nce 16.12.2009 tarihinde 2007/400 esas ve 2009/1101 karar sayı ile verilen, hükümlü İ.. Ö..'ın TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca aynı Kanun'un 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ilişkin hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

b) İnfaz aşamasında Bolu Denetimli Serebestlik Müdürlüğü'nce 09.06.2010 tarihinde 2010/75 DS sayı ile hükümlünün tedbire uymadığının bildirilmesi üzerine, Mahkemesince 26.07.2010 tarihinde 2007/400 esas ve 2009/1101 sayılı ek karar ile hükümlü hakkında verilen 1 yıl hapis cezasının aynen infazına karar verildiği,

c) Hükümlünün 13.08.2010 tarihli dilekçesi ile tedbir kararının işi gereği bulunduğu Ortaca İlçesi'nde infazı talebinin değerlendirilmediğini belirterek, aynen infaz kararına itiraz etmesi üzerine; Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesi'nce "0/10/2010" tarihinde 2010/664 değişik iş sayı ile "ek kararın temyize tabi olduğu" gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmesi nedeniyle Dairemizce 30.09.2014 tarihinde 2012/9880 esas ve 2014/9684 karar sayı ile cezaların infazına ilişkin kararların itiraz yoluna tabi bulunması nedeniyle dosyanın incelenmeksizin iadesine karar verildiği,

d) Dairemizin bu kararı üzerine İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 18.12.2014 tarihinde 2014/718 değişik iş sayı ile " İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin (Kapatılan Eyüp 1. ASCM) 26/07/2010 gün ve 2007/400E, 2009/1101K, sayılı ek kararının 6545 sayılı yasanın 68. Maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK 191.

Maddesindeki düzenleme karşısında sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinden İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/07/2010 tarih 2007/400 esas ve 2009/1101 ek karar sayılı kesinleşmiş hükümdeki 1 yıl hapis cezasının aynen infazına ilişkin ek kararının usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşıldığından itirazın KABULÜNE, İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/07/2010 tarih 2007/400 esas ve 2009/1101 ek kararının KALDIRILMASINA, Dosyanın yeniden değerlendirme yapılmak üzere İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesine İADESİNE ” karar verildiği

Anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «Dosya kapsamına göre, itiraz merciince 6545 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi için itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, itirazın konusunun sanığın denetimli serbestlik şube müdürlüğüne müracaat etmemesi nedeni ile sanık hakkında verilen Eyüp 1. Asliye Ceza (kapatılan) Mahkemesinin aynen infaz kararı olduğu,

6545 sayılı Kanun ile ilgili değerlendirmenin mahkemesince bilahare yapılması gerektiği cihetle, itiraz merciince itiraz konusu hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.» denilerek İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18.12.2014 tarihli kararının bozulması istenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 tarihli ve 2012/534-2013/15 sayılı kararında da açıklandığı üzere; CMK'nın 271. maddesinin 2. fıkrasındaki "İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir.” biçimindeki düzenlemeye göre, itiraz merci itirazı kabul ettiği taktirde verilmesi veya kaldırılması gereken bir karar varsa bu kararı kendisi vermeli ya da kaldırmalıdır. Belirtilen hükümde itirazı kabul eden merciin sadece “itiraz konusu” hakkında karar vermesi öngörüldüğünden, itirazın konusu dışına çıkılarak karar verilmesi olanaklı değildir.

İtiraz konusu çözümlendikten sonra, 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun ayrıca değerlendirilmesi mümkündür.

Somut olayda hükümlünün, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek, kesinleşen hükümdeki hapis cezasının infazına ilişkin 26.07.2010 tarihli karara itiraz ettiği gözetilmeden, itirazla sınırlı olarak inceleme yapılıp karar verilmesi gerekirken, sonradan 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle İstanbul 47. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 26.07.2010 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilmesi yasaya aykırı, kanun yararına bozma talebi bu nedenle yerinde olduğundan,