Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2015/3775 K.2015/32275

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Bozmaya uyulduğu, kesinleşen hükme, dosyadaki delillere, bozmaya uyularak yapılan değerlendirme ve karardaki gerekçeye göre; hükümlünün yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak,

5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinde düzenlenen “Suç işlemek için örgüt kurmak” suçunun işlendiğinin ve örgütün varlığının kabul edilebilmesi için; üye sayısının en az üç kişi olması, üyeler arasında soyut bir birleşme değil gevşek de olsa hiyerarşik bir ilişkinin bulunması, suç işlenmese bile suç işlemek amacı etrafında fiili bir birleşmenin olması, niteliği itibariyle devamlılık göstermesi gereklidir.

Örgütün yapısı, sahip bulunduğu üye sayısı ile araç ve gereç bakımından, amaçlanan suçları işlemeye elverişli olması da aranmalıdır. Örgüt yapılanmasında işlenmesi amaçlanan suçların konu ve mağdur itibariyle somutlaştırılması mümkün, ancak zorunlu değildir. Soyut olarak sanık sayısının üç kişiden fazla olması örgütün varlığının kabulü için yeterli olmayıp bu durumda iştirak ilişkisinden söz edilebilir.

Örgüt üyesi olmamakla birlikte örgütün faaliyeti çerçevesinde suç işleyen kişi, hem işlediği suçtan hem de örgüte üye olmak suçundan ayrı ayrı cezalandırılır.

Somut olaya bakıldığında; hükümlünün temyize gelmeyen diğer hükümlüler ile birlikte örgüt oluşturmak için sayısal yeterlikte olduğu anlaşılmakta ise de, suç işleme amacı etrafında hiyerarşik bir yapılanma ve suç işleme iradelerinde devamlılık saptanmamıştır.

Açıklanan durum karşısında, hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin ve buna bağlı olarak 188. maddesinin 5. fıkrasının uygulanmasının koşullarının bulunmadığı gözetilmeden; hükümlünün cezasının, örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı TCK'nın 188. maddesinin 5. fıkrası uyarınca artırılması,

2- Kabule göre; atılı suçun 5237 sayılı TCK'nın hükümlerine göre bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlendiğinin kabulü halinde hükümlü hakkında ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesi ile de uygulama yapılarak sonuç cezaların karşılaştırılması ve buna göre lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,