Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2015/4008 K.2015/31995

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, hüküm fıkrasında, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, süresinin, başvuru şeklinin ve bu sürenin başlangıcının açıkça gösterilmesi gerekmekte olup, 04.06.2009 tarihli 2008/68 esas ve 2009/97 karar sayılı ilk hükümde sürenin başlangıcı, başvuru şekli ve başvurulacak mercii açıkça gösterilmediği anlaşıldığından; bu hükmün geçerli bir biçimde kesinleşmediği, buna bağlı olarak sanık hakkında daha sonradan verilen 15.04.2010 tarihli 2009/192 esas ve 2010/55 karar sayılı, hükmolunan cezanın infazına ilişkin kararın hukuki geçerliliğinin bulunmadığı ve sanığın 05.05.2010 tarihli temyiz dilekçesinin ilk hükme yönelik ve süresinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Suçun işlendiği 13/06/2004 tarihinden inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102. maddesinin 4. fıkrası ve 104. maddesinin 2. fıkrasında öngörülen 7 yıl 6 aylık uzatmalı dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 30.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.