Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2015/4869 K.2015/32621

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanıklar E.. K.., D.. G.. ve U.. D.. hakkında Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu 10/11/2014 tarih - 2014/292 esas ve 2014/392 sayılı karar ile kurulan mahkûmiyet hükümleri, sanıkların müdafileri tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizce 22/04/2015 tarih - 2015/29 esas ve 2015/31200 sayılı karar ile hükümlerin onanmasına karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca Dairemizin onama kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında özetle; gizli soruşturmacıların sanıklardan değişik tarihlerde ilk kez uyuşturucu madde satın aldıktan ve sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapmak suçunu belirledikten sonra sanıkları yakalamayıp daha sonraki tarihlerde sanıklardan tekrar uyuşturucu madde almalarının hukuka aykırı olduğu, bu nedenle sanıklar hakkında TCK'nın 43.maddesinin uygulanmaması gerektiğini belirtmiştir.

D) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ

Alıcı rolündeki görevlilerin 03.11.2012 tarihinde sanıklar E.. K.. ve U.. D..'tan, 03.12.2012 tarihinde sanık D.. G.. ve hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü kesinleşen Ö.. K..'dan, 04.12.2012 tarihinde sanık 15.00'da sanıklar Emrah ve Uğur'dan, aynı gün saat 15.35'de sanıklar Doğan ve Uğur'dan esrar aldıkları, alıcı rolündeki görevlilerin gerçek iradelerinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; sanıkların hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

E) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulüne,

2- Dairemizin 22/04/2015 tarih - 2015/29 esas ve 2015/31200 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Sanıklar hakkındaki hükümlerin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Alıcı rolündeki görevlilerin 03.11.2012 tarihinde sanıklar E.. K.. ve U.. D..'tan, 03.12.2012 tarihinde sanık D.. G.. ve hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü kesinleşen Ö.. K..'dan, 04.12.2012 tarihinde saat 15.00 da sanıklar Emrah ve Uğur'dan, aynı gün saat 15.35'de sanıklar Doğan ve Uğur'dan esrar aldıkları; kolluk görevlilerinin gerçek iradelerinin uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği; böylece sanıkların hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, birden çok kez uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanıklar hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, tutuklama koşullarında değişiklik olmaması ve tutuklama tarihine göre sanık Emrah hakkındaki salıverilme isteğinin reddine, 20/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.