Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2015/4920 K.2015/33262

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazların reddine, ancak;

1- Olay tutanağı içeriği ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, sanığın arama kararı olmadan üst araması yapılacağı sırada, üzerinde bulunan uyuşturucu maddeleri görevlilere kendi rızası ile teslim etmek suretiyle kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği anlaşıldığından, sanık hakkında etkin pişmanlıkla ilgili TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin;

a) (1) numaralı fıkrasında yer alan "Kişi, kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak;..." bölümünün, fıkranın (b) bendinde yer alan "...seçilme ehliyetinden..." ibaresi yönünden; aynı fıkrada yer alan "...hapis cezasına..." ibaresinin, bu fıkranın (b) bendinde yer alan "Seçme ve... " ibaresi yönünden iptaline,

b) (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde yer alan "... ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptaline,

c) (2) numaralı fıkrasının, (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde yer alan "Seçme ve seçilme ehliyetinden... " ibaresi yönünden iptaline,

Karar verilmiş olması nedeniyle, sözü edilen maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3- Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce alınan tanık numunenin müsaderesine karar verilmemesi,