Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2015/5236 K.2016/1253

Sanık A...'un temyiz isteğinin Mahkeme tarafından 05.06.2013 tarihinde süre yönünden reddine karar verildiği, ret kararının 22.07.2013 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, sanığın süresi içinde 29.07.2013 tarihinde ret kararını temyiz ettiği ve hükmün tebliğ edildiği kardeşinin 18 yaşından küçük olduğunu belirterek temyiz isteği ile birlikte eski hale getirme talebinde bulunduğu; nüfus kaydına göre hükmün tebliğ edildiği A...Ç....un doğum tarihinin 21.11.1995 olup tebligatın yapıldığı tarihte 18 yaşından küçük olması nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, 05.06.2013 tarihli ret kararının kaldırılmasına karar verilerek temyiz incelemesi yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık A...'un sadece idrarında esrar etken maddesi tespit edilmesi üzerine, diğer sanık A.. D..'dan aldığı esrarın bir bölümünü kullandığını, kalanı ise hakkındaki mahkûmiyet hükmü temyiz edilmeyen E...'e verdiğini söylemek suretiyle, kendisinin ve diğer sanık A.. D..'ın suçunun ortaya çıkmasına hizmet ettiği; sanık A.. D..'ın ise, aleyhinde diğer sanık A...'un soyut beyanı dışında delil bulunmadığı aşamada adı geçene esrar verdiğini ikrar etmek suretiyle kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım ettiği dikkate alınarak; her iki sanık hakkında etkin pişmanlıkla ilgili TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması