Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2016/2561 K.2017/25

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık hakkında Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nce kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükmolunan 10 ay hapis ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin mahkûmiyetin sanığın temyizi üzerine Dairemizin 10/11/2008 tarihli 2006/... esas ve 2008/... karar sayılı ilamı ile bozulduğu,

bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu Çorlu Ağır Ceza Mahkemesi'nce 10/06/2009 tarihli 2009... esas ve 2009/... karar sayılı ilamı ile eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu kabul edilerek 765 sayılı TCK'nın 403/5 ve 59/2. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ve 375,00 YTL adli para cezasına hükmolunduğu, ancak sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle cezasının 10 ay hapis cezası olarak belirlenmesine karar verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

sanık hakkında hükmolunan cezanın 3 yıl 4 ay hapis cezası olup kazanılmış hakkı nedeniyle zorunlu olarak 10 ay hapis cezasının infazına karar verilmesi gerektiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme veya adli para cezası ile diğer seçenek yaptırımlara çevirme tedbirlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlemesi dolayısıyla hükmün açıklanması nedeniyle yapılan incelemede;

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesi hükmüne aykırı olarak; 765 sayılı TCK lehe kabul edilerek uygulama yapıldığı halde, belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakma konusunda 765 sayılı TCK’nın 31. maddesinin yerine 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin tatbiki suretiyle karma uygulama yapılması,