Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2016/3417 K.2017/2783

Adalet Bakanlığı'nın, 02.11.2016 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki erteli cezanın aynen infazına dair İstanbul Anadolu 24. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 15/02/2016 tarihli 2012/1516 esas, 2013/683 sayılı ek kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 21/11/2016 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- 07.03.2010 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle sanık hakkında Kartal 6. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 28/12/2010 tarihli ve 2010/917 esas, 2010/1048 sayılı kararı ile TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik kararı verildiği,

2- Bu kararın infazı sırasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin ihlal edildiğinin bildirilmesi üzerine, mahkemece yargılamaya devam edilerek, İstanbul Anadolu 24. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 06/06/2013 tarihli ve 2012/1516 esas, 2013/683 sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine karar verildiği,

3- Sanığın ertelemeye bağlı denetim süresi içinde işlediği kasıtlı suça ilişkin mahkûmiyetin kesinleşmesi üzerine, İstanbul Anadolu 24. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 15/02/2016 tarihli 2012/1516 esas, 2013/683 sayılı ek kararı ile erteli cezanın aynen infazına karar verildiği,

4- Hükümlünün aynen infaz kararına itiraz etmesi üzerine, mercii İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22/04/2016 tarihli ve 2016/405 değişik iş sayılı kararı ile “6545 sayılı Kanun uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiği, erteli cezanın aynen infazına karar verilemeyeceği” gerekçesi ile itiraz yerinde görülerek aynen infaz kararının kaldırılmasına kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, suç tarihi olan 07/03/2010 tarihinden sonra 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve karar tarihi olan 19/01/2016 tarihinde de yürürlükte bulunan 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi ile aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 7/2. maddesinde yer alan “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci

maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanıp uygulanmadığı araştırılarak,

sonucuna göre uygulanmadığının tespiti halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde 5560 sayılı Kanun'un 7. maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, İstanbul Anadolu 24. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 15/02/2016 tarihli 2012/1516 esas, 2013/683 sayılı ek kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Her ne kadar sanık hakkında 6545 sayılı Kanun uyarınca uyarlama yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin zorunlu olduğu, erteli cezanın aynen infazına karar verilemeceği gerekçesi ile, sanık hakkında erteli 10 ay hapis cezasının aynen infazına dair İstanbul Anadolu 24. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 15/02/2016 tarihli 2012/1516 esas, 2013/683 sayılı ek kararına karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulmuş ise de, hükümlünün itirazı üzerine mercii İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22/04/2016 tarihli ve 2016/405 değişik iş sayılı kararı ile aynen infaz kararının kaldırılmış olması karşısında, kanun yararına bozma talebi bu yönü ile konusuz kalmıştır.

Bununla birlikte, sanık bu suçu daha önceki bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı esnasında işlemiş olmadığından 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/5. maddesi uyarınca düşme kararı verilme koşulları bulunmadığı,

yine bu suç nedeniyle daha önce tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olduğundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5320 sayılı Kanun’un geçici 7/2. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği, İstanbul Anadolu 24. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymaması üzerine vermiş olduğu ertelemeli mahkûmiyet kararının denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediğinden bahisle verdiği erteli cezanın aynen infazına ilişkin kararın yasaya uygun olduğu cihetle,

bu kararı ortadan kaldıran mercii İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22/04/2016 tarihli ve 2016/405 değişik iş sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteğinde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.