Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2016/393 K.2017/1509

Adalet Bakanlığı'nın, 06.11.2015 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında mahkûmiyet kararı verilmesine dair Bakırköy 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 04/07/2014 tarihli ve 2014/619 esas, 2014/1056 sayılı kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 21/12/2015 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- 18.03.2010 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 191/6. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmolunmasına dair Bakırköy 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 08/12/2010 tarihli ve 2010/2541 esas, 2010/1309 kararının yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

2- Bu kararın infazı sırasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin ihlal edildiğinin bildirilmesi üzerine, mahkemece dosya yeni esasa kaydedilip yeni bir yargılama yapılarak, Bakırköy 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 04/07/2014 tarihli ve 2014/619 esas, 2014/1056 sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, kararın sanığa tebliğ edildiği ancak yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre,

1- Sanığın tekerrüre esas alınan Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesinin 2009/314 esas, 2009/483 sayılı kararında suç tarihi itibari ile 18 yaşından küçük olduğu ve tekerrüre esas başka sabıkası da bulunmadığı cihetle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/5.maddesinde yer alan "Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde,

2- Bakırköy 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 04/07/2014 tarihli mahkûmiyet hükmünden önce 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la Türk Ceza Kanunu'nun 191 ve 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddesi gereğince uyarlama yapılarak, hükümlünün hukuki durumunun yeniden belirlenmesi gerekirken, mahkûmiyetine hükmolunmasında, isabet görülmemiştir." denilerek, Bakırköy 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 04/07/2014 tarihli ve 2014/619 esas, 2014/1056 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Nüfus kaydına göre 01.10.1991 doğumlu olan sanığın tekerrüre esas alınan Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesi'nin 2009/314 esas, 2009/483 sayılı ilâmının onsekiz yaşını doldurmadan işlediği bir suça ilişkin olduğu, adli sicil kaydına göre yargılama konusu olan suç tarihi itibari ile tekerrüre esas olacak başka bir mahkûmiyeti de bulunmadığı cihetle, TCK’nın “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz” şeklindeki 58/5. maddesi uyarınca, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması yasaya aykırı olmakla birlikte, esasen somut olayda sanık hakkında,

Bakırköy 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 08/12/2010 tarihli ilk kararı ile 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca 1. fıkraya göre cezaya hükmedildikten sonra tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmiş olması karşısında, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrasında yer alan "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda,

hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." şeklindeki düzenleme uyarınca sanık hakkında CMK'nın 231. maddesindeki şartlar aranmaksızın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi zorunlu olup, kanun yararına bozma talebi bu nedenle yerinde görülmüştür.