Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2016/397 K.2017/1825

Adalet Bakanlığı'nın, 02.12.2015 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında Kayseri 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 30/03/2015 tarihli ve 2013/259 esas, 2013/106 sayılı ek kararı ile verilen kamu davasının düşmesine ilişkin kararın kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 23/12/2015 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olarak Kayseri 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 14/11/2013 tarihli ve 2013/259 esas, 2013/106 sayılı kararı ile 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği ve kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

2- Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğunun bildirilmesi üzerine, Kayseri 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 30/03/2015 tarihli ve 2013/259 esas, 2013/106 sayılı ek kararı ile 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/5. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine karar verildiği ve kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına 27/01/2014 tarihinde başlandığı, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri süresinin 26/02/2015 tarihinde sona erdiği, Erzurum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2015 tarihli ve 2014/409 esas, 2015/129 sayılı ilâmından sanığın tedavi ve denetimli serbestlik süresi içinde 28/04/2014 tarihinde uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlediği anlaşılmakla, sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm kurulması yerine yazılı şekilde davanın düşmesine dair karar tesis edilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Kayseri 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 30/03/2015 tarihli ve 2013/259 esas, 2013/106 sayılı ek kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık hakkında Kayseri 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 14/11/2013 tarihli kararı ile verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında, Erzurum Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 02.03.2015 tarihli yazısı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının 26.02.2015 tarihinde tamamlandığının bildirilmesi üzerine mahkemece 30/03/2015 tarihli ek karar ile 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/5. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

Ancak daha sonra, esasen sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında başka bir soruşturma kapsamında 28.04.2014 tarihinde yeniden esrar kullandığı şüphesi ile gözaltına alındığı ve yapılan idrar tahlilinde esrar kullandığı tespit edilerek bu eylemi nedeniyle Erzurum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/409 esas sayılı dosyasında yargılandığı ancak bu durumun tedavi ve denetimli serbestlik dosyasına yansımadığı anlaşılmıştır.

30/03/2015 tarihli düşme kararından sonra bu durumun mahkemesine bildirilmesi üzerine, mahkeme verdiği düşme kararının hatalı olduğunu farkedip kendi kararına karşı kanun yararına bozma ihbarında bulunmuştur.

Bu duruma göre kanun yararına bozma talebine konu olan uyuşmazlığın kapsamı, sanık hakkındaki kamu davasının düşme koşulları oluşmadığı halde mahkemece düşme kararı verilmesi olup, karardaki hukuka aykırılık mahkemece delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülmesine dayanmaktadır. Başka bir deyişle, mahkeme karar tarihi itibari ile varlığından haberdar olmadığı sanık aleyhine bir delili sehven değerlendirme dışı bırakarak düşme kararı vermiştir.

Bu nedenle, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülmesine ilişkin hukuka aykırılığın kanun yararına bozma olağanüstü kanun yoluna konu olamayacağı, ancak mahkemesince hüküm tarihinde bilinmeyen ve sonradan ortaya çıkan bu durumun CMK’nın 314. maddesinde düzenlenen “Sanık veya Hükümlünün Aleyhine Yargılamanın Yenilenmesi Nedenleri” kapsamında değerlendirilebileceğinden, kanun yararına bozma talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.