Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2017/1058 K.2017/5776

Adalet Bakanlığı'nın, 27/04/2017 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanıklar ... ve ...’in, TCK’nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, TCK'nın 191/8 ve CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17/08/2016 tarihli ve 2016/6 esas, 2016/322 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ve söz konusu kararın kaldırılmasına ilişkin Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/10/2016 tarihli ve 2016/863 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 11/05/2017 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanıklar hakkında 15/12/2015 tarihinde işledikleri iddia edilen uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan yapılan yargılama sonucunda, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğundan bahisle Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17/08/2016 tarihli ve 2016/6 esas, 2016/322 sayılı kararı ile TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 6545 sayılı Kanunla değişik 191/8. madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

2- Sanık müdafilerinin bu karara itiraz etmesi üzerine; itirazı değerlendiren Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/10/2016 tarihli ve 2016/863 değişik iş sayılı kararı ile "2 yılın üstündeki hapis cezalarına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği" gerekçesiyle itirazın kabulüne ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi yeniden düzenlenmiş olup, anılan maddenin 8. fıkrasında “Bu Kanunun;

a) 188 inci maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti, b) 190 ıncı maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma, suçundan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun münhasıran bu madde kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, sanık hakkında bu madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” şeklindeki düzenleme nazara alınarak,

5271 sayılı Kanun’un 231/6. maddesinde belirtilen şartlar aranmaksızın sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeden, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/10/2016 tarihli ve 2016/863 değişik iş sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi: 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK’nın 191. maddesinin 8. fıkrasında, 188 veya 190. maddelerde tanımlanan suçlardan dolayı yapılan kovuşturma evresinde, suçun 191. madde kapsamına girdiğinin anlaşılması halinde, sanık hakkında "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verilmesi öngörülmüştür.

Belirtilen hükme göre, TCK'nın 191. maddesinin 8. fıkrası uyarınca, 28.06.2014 itibarıyla uyuşturucu madde ticareti suçundan yapılan yargılama esnasında suçun münhasıran TCK'nın 191. maddesinde tanımlanan "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak" suçunun kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, CMK'nın 231. maddesindeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi zorunlu olduğundan, somut olayda,

sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik itirazın “sonuç ceza iki yılın üzerinde hapis cezası olduğundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verilemeyeceği” gerekçesi ile kabulüne karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerindedir.