Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2017/147 K.2017/4917

Adalet Bakanlığı'nın, 05/01/2017 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...’nün mahkûmiyetine dair İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25/12/2015 tarihli ve 2015/366 esas, 2015/371 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 16/01/2017 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında 02/10/2004 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25/03/2005 tarihli ve 2004/372 esas, 2005/71 sayılı kararı ile 765 sayılı TCK’nın 404/2, 405/2, 59/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

2- Hükmün infazı aşamasında, hükümden sonra yürürlüğe giren 5560 ve 6545 sayılı Kanunlar uyarınca hükümlünün hukuki durumu yeniden değerlendirilerek, İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 20/04/2015 tarihli ve 2004/372 esas, 2005/71 sayılı ek kararı ile 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

3- Hükümlünün tedbirin gereklerini yerine getirmediğinin bildirilmesi üzerine, yargılamaya devam edilerek İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25/12/2015 tarihli ve 2015/366 esas, 2015/371 sayılı kararı ile sanığın 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1 ve 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, sanığın İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/12/2015 tarihli kararına konu kullanmak amacıyla uyuşturucu madde satın almak suçuna ilişkin alınan ifadesinde, suçu konu uyuşturucu maddeyi diğer sanık Haydar Heptepe'den aldıklarını beyan ettiği nazara alındığında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 192/3. maddesindeki "Bu suçlar haber alındıktan sonra gönüllü olarak,

suçun meydana çıkmasına ve fail veya diğer suç ortaklarının yakalanmasına hizmet ve yardım eden kişi hakkında verilecek ceza, yardımın niteliğine göre dörtte birden yarısına kadarı indirilir." şeklindeki düzenleme kapsamında sanık hakkında tayin olunan cezadan indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir. " denilerek, İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25/12/2015 tarihli ve 2015/366 esas, 2015/371 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi: Her ne kadar kanun yararına bozma talebi, 20/04/2015 tarihli uyarlama hükmü ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulan hükümlünün tedbirin gereklerini yerine getirmediğinin bildirilmesi üzerine, yargılamaya devam edilerek İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25/12/2015 tarihli ve 2015/366 esas, 2015/371 sayılı kararı ile hükmedilen cezanın fazla olmasına ilişkin ise de,

Somut olayda sanık hakkında 02/10/2004 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı verilen 25/03/2005 tarihli ilk hükümden sonra yürürlüğe giren 5560 sayılı TCK’nın 191/2. maddesinin sanık lehine olduğu gerekçesiyle sanık hakkında uyarlama yapılarak İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 20/04/2015 tarihli ve 2004/372 esas, 2005/71 sayılı ek kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu,

zira bu ek karardan önce 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrasında yer alan “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca,

hakkında daha önce tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında CMK'nın 231. maddesindeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi zorunlu olduğu cihetle, öncelikle İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 20/04/2015 tarihli ve 2004/372 esas, 2005/71 sayılı ek kararına karşı bu nedenle kanun yararına bozma isteğinde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.