Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2017/18 K.2017/1273

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16/04/2015 tarihli 2015/80 esas ve 2015/115 sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 16/10/2015 tarihli 2015/4147 esas ve 2015/32564 sayılı kararı ile, "Olay tutanağı ve tüm dosya içeriğine göre; hakkında uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan ...'in kolluk görevlilerine teslim ettiği uyuşturucu maddeyi;

birlikte içmek için aldıklarına ilişkin ...'nın ve sanığın anlatımlarının aksine, bu uyuşturucu maddeyi kullanma amacı dışında bulundurduğuna dair kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı, sanığın eyleminin “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hüküm kurulması," gerekçesiyle bozulduğu, Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 29/12/2015 tarihli 2015/311 esas ve 2015/354 sayılı karar ile Dairemizin bozma kararma direnildiği,

hükmün sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilerek dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderildiği, 02/12/2016 tarihli 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un Geçici 10. maddesi uyarınca, Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından 14/12/2016 tarihli 2016/189 esas 2016/1246 sayılı karar ile dosya Dairemize gönderildiğinden,

direnme kararı üzerine verilen hükmün Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla, yapılan değerlendirmede, direnme kararı yerinde ve dosya içeriğine uygun görüldüğünden, Dairemizin 16/10/2015 tarihli 2015/4147 esas ve 2015/32564 karar sayılı ilamının bozmaya dair sanıkla ilgili (B) bendindeki bölümünün kaldırılarak, 29/12/2015 tarihli direnme kararının incelenmesinde;