Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2017/20 K.2017/1007

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27.05.2015 tarihli 2015/52 esas ve 2015/104 sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, bu kararın Dairemizin 20/10/2015 tarih ve 2015/4313 esas, 2015/32606 sayılı kararı ile ''sanığın savunmasının aksine, kullanma sınırları içindeki bu maddeleri satacağına veya başkasına vereceğine ilişkin kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı, sanığın eyleminin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, "uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma" suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiği ayrıca; kabule göre;

şüphe üzerine durdurulduğunda, arama kararı olmadığı halde üzerindeki uyuşturucu maddeyi görevlilere teslim etmek suretiyle kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım eden sanık hakkında etkin pişmanlıkla ilgili TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrası gereğince cezasından indirim yapılması gerektiğinin dikkate alınmaması'' gerekçesiyle bozulduğu, Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 09.03.2016 tarihli 2015/195 esas ve 2016/48 sayılı karar ile Dairemizin bozma kararına direnildiği ancak ilk hükümde olmadığı halde TCK 192/3. maddesi uygulanarak hükmün değiştirildiği yeni bir hüküm oluştuğu anlaşıldığından, yapılan incelemede;